sonunda dönebildim lan

evet,geldim sonunda efendiler.gerçi artık efendiler demek istemiyorum yani kaçınız kalmışsınızdırki? hepiniz puştlar gibi istiklalde koyu renk şortlarınızı giyip cgara içe içe yürümekten babacığınızı(ben oluyorum) unutmuşsunuzdur,sizi fucken junkieler sizi.neysem.hasta oldum,öğüm öğüm öğürdüm,sonra annem hastaneye gitmemi söyledi,bende ilk defa yada öyle hatırlıyorum bir devlet polikliniğine gittim,tam bir kara mizahtı. ayrıntılarına inmek istemiyorum çünkü çok korkunçtu ama canım memleketimden insan manzaraları beni benden aldı. son günlerde hayatım gerçekten garipleşti.çok konusnu açmak istemiyorum,işin ucunda rezil olmakta var.




hastalığım geçeli çok oldu şöyle bi iki hafta falan.şimdi oturup düşününce muhteşem bloğuma yazı göndermeyişim için bi bahane bulamıyorum,sadece hayat çok garipleşti,bunu söyleyebilirim.




gitarımı çıkarttım, gerçekten duygusal bir adam değilimdir,bilirsiniz ama o kabını açtığımda admira artista'mdan (merhaba ben artistlik ismi olan yüzde yetmiş el yapımı klasik gitarımla hava atıyorum çünkü çok zenginim) çıkan o inanılmaz koku beni benden aldı,eski günlere döndüm.. gerçektende duygusal bi beş dakika yaşadım gitarımla sonra oturdum son parçamı açtım, bah beyefendinin bure parçası,oturdum kasıla kasıla,parmaklarım oksitten koyu yeşile dönene kadar çalıştım,gerçekten çok rahatlatıcıydı, bazı işler vardır, sıkıldığınızı düşünüp bi kenara atarsınız,gitarda benim için öyleydi,aslında sıkılmak gibi bir durum yoktur, sadece bunalmışsınızdır.ama size tavsiyem,uzun süre önce yaptığınız ve artık yapmadığınız güzellikleri arada yaşamanızdır.





ama diceksiniz? mesela erkan gibi boş bir adamsanız, sadece sakalınızı sıvazlayıp sarma cigara içiyorsanız ve eskiden yaptığınız güzel bir etkinlik yoksa,oturun önceden dinlediğiniz şarkıları açın,en azından bunu yapın ve verdiği o nahoş tada bakın.yaz tatilindeyiz,başka nezaman yapcaksınız dostlar?




önceki yazılarımda belirttiğim gibi bu dönem azcık tıkındım, şimdi onları toparlamaya çalışıyorum,


gerçekten çok şanslı bir adamımdır, oturup ciddi insanlarla dolu bir salonda bir işimin halledilmesini beklerken dahi duvara bakarak dakikalarca kahkaha atabilir,çevremdekileri rahatsız edebilrim.çünkü karşıma çıkan garip insanları inceleyip onları aklımda tutup sonra öyle ciddi ve sessiz ortamlarda aklıma getiriyorum.




bu garip insanları tabikide camın önünde otururken, çayımı yudumlarken görmüyorum,aslında camımın önünden dahi bissürü deli nişantaşlı insan geçiyor, çoğu zaman camdan bakarken dudağımın bir tarafı yukarı kalkmış bi şekilde başımı sallarken buluyorum kendimi ama(tam bir canacar hareketi değilmi dostlar?)asıl malzemeyi akşam yürüyüşlerimde, teşvikiye caddesinde elde ettim uzun bir süre, efendim biz oğlanlar, özellede yirmi iki-üç yaşlarında gerçekten korkunç yaratıklar oluyoruz.(aslında ben herzaman korkuncum ama tabikide,canacar her zaman için özel bir insan olmuştur değilmi?) gerçekten o caddede hayatın gerçekleriyle yüzleşip daha bile mutlu oluyorum.bu gerçeklere her yazımda bir kere deyincem,bu yazının gerçeği şudur arkadaşlar,kadınlar hertürlü erkeğe verebilir,cidden. yani çirkin yada trafik kazasında yüzünün yarısını kaybetmiş yada kekeme yahut renk körü arkadaşlarımızın artık bir sorunu kalmadı.çünkü bütün dertleri çözen,bütün kapıları aralayan (şşş;)) bir şey var şu dünyada,tatlı, yeşil paralar.


evet efendim, hep dersiniz değilmi? benim için para önemli değil, kiramı ödüyüm ortalama bi arabam olsun,işe gidip geliyim.efendim yalan dolan bunlar,inanmayın üzülürsünüz.


city's adlı tatlımı tatlı bir mekan vardır nişantaşında,aslına bakarsanız bu mekanın belirli tipleri vardır, orta yaş bunalımına girip garip,düşükbel ama heryerinden cepler sarkan ve fazlasıyla taşlanmış kotlarıyla dolaşan kırk yaşında abilerimizle karşılaşabilirsiniz, diğer yandanda uzun boylu, güzel olmamasına ramen bacak boyunun standartların bayaı üstünde olmasından dolayı güzel gözüken, moda sandıkları bok rengi tek parça kıyafetleri ve koca sinek gözlükleri ile pahalı gibi gözüken oysaki elli liraya alınmış yaldızlı topuklularını şaklata şaklata giden ablalarımızı sıklıkla görebilirsiniz bu mekanda,



bu kez farklı birşey gördüm, bir çekirdek aile,bunun neresi ilgi çekiciki? bir hanım teyze,bir amca ve iki tane çocuk. efendim çocuklardan başlayayım anlatmaya, bir kız bir erkek, sekiz dokuz yaşlarında.ikiside özürlüye benziyo, gerçekten,tamam çoğu çocuk özürlye benzer ama bunlar harbiden benziyo ve işin kötü yanı özürlü değiller,yani gerçek,acı hayatlarını yaşarken bilincleri açık olacak.onlara üzülüp bu ailenin babasına dönüyorum,iğrenç,gerçekten iğrenç bi şey.anlatamıcam kadar iğrenç, dış görünüşü geçelim, adam geviş getiriyomuş gibi ağzını haraket ettirip bacaklarını aça aça yürüyor,hayır insanın rahat olmasını en çok isteyen benimdir, gitsin bol şortlar giysin,aşortmanlar giysin,ne biliyim istemezse duş almasın falan ama işin kötü yanı, adam zaraya girmiş ve yeni sezonun uzun boylu yakışıklı adamlar için tasarladığı kıyafetlerin en büyüklerini almış,üstüne geçirmiş.böyle insan bakıyor adama, oha adamın kıyafetler sıkmış diyor,sonra bakıyo kıyafetlerin hepsi göt ggöbek bölgesinde sıkıyo sonrasında şalvar gibi yere doğru uzanıyo.efendim bir tek evin hanımteyzesi kaldı bahsetmediğim,gerçekten hoş bir hanımdı, vallahi taştı sadece alnında garip kırışıklıklar vardı.oda doğal açıkçası o adamın yıllarca becerdiği bir kadının o halde olması gerçekten etkiledi beni.valenin getirdiği x5lerine atlayıp vınladılar.bende hafif bi tebessümle kaldım teşvikiye caddesinde.


sabah dörtbuçukta kalkabileceğimi gerçekten bilmezdim,yani dönem ödevi yetiştirirken bikaç kere kalkmıştım ama sakallı iki oğlanla beşiktaşa koşup geri dönmek için kalkabilceimi cidden bilmezdim ama yapabiliyormuşum, evet iyice egzotik çocuklara döndük, sabahları spor yapan,sokaklardaki o haşin tehlikelerden korkmayan seksi oğlanlara döndük...ayrıca ben daha egzotiğim, blog yazıyorum,aksanlı fransızca konuşuyorum ayrıca uzun kıvırcık saçlarım var,gözlükte takıyorum ve kitap okuyorum.


kızlar kuyruk oldu vallahi