evet efendiler,şampanyayı patlattım,küvete girdim,bilgisayarımıda yanıma aldım.birazdan brezırs film ekibinden ucuz amilyatlarla güzelleştirilmiş güney amerikalı hatunlarla takipçi sayımın ikiye çıkmasını kutlucaz.onlar gelene kadar bitane daha yazı yazayım, günümü gün edeyim dedim.

okullar tatil olduğundan beri yazmıyorum sanırım,yada yazıyorumda bilmiyorum.az biraz malzeme toplayıp güzel işler yapmayı planlamıştım, akşam yürüyüşlerimde çok ilginç adamlara rastlayıp kendi kendime onlar hakkında muhteşem tespitlerde bulunmuştum,şimdi bilgisayar başına oturunca hepsi uçup gitti.

bu arada belirtmeden geçemeyeceğim ufak bir şey var.erkan ne anlarki blog yazmaktan o gitsin 'yağmurlu havaların piskolojsindeki etkisini' yazsın,kızıl sakalını sıvazlıyıp sigara sarsın,egzotik ezik,ezique,ezalor,ezalord,lord of eziks.


bunu belirttikten sonra yazılarım hakkındada ufak bişeyler söylemeliyim.çoğu,zaman geçsin diye yazılmıştır,hakaretlerin hiçbirisi(erkana yapılanlar dışında)gerçekle yakından uzaktan alakadar değildir;yinede komünistlerin salak olduğunu unutmayalım dostlar.bir keresinde 'barış,dostluk,dünya milletlerinin kardeşliği,alın teri,eşitlik,parasız hayat,takas usülü' evet bütün bu kelimeler beni korkutuyor.hani arada bi duymak zorunda kalıyorum,tüylerim diken diken oluyor ve devrim olması durumunda bir sokak köşesinde parmaklarımla kulağımı tıkayıp titreye titreye 'hayır,artık duymak istemiyorum' diye çığlık atarak ölmek zorunda kalcağımdan gerçekten korkuyorum.


ama milliyetçi arkadaşlarımız emin olun beni dahaçok korkutuyor.satanistler dahi daha sempatik geliyor bana.facede korkunç korkunç filistin bayraklarını post yapıp duruyorlar homuma.hayır,salaklar bide,türk olmadıkları gerçeğini hiçkimsenin onlara anlatmamış olması gerçeği beni kahrediyor.saf türküz,cCc diye dolaşan bi salak vardı uğurda, adı lazım değil şimdi gelip ütmesinler okul çıkışımda beni,rezil olurum vallahi ele güne.kendisinin önünde insanlığımı bir kenara koyduğumu şimdi görüyorum,ben onun yerinde olsam beni bıçaklamıştım.ama çok ermiş bir insandı.gömlek giyip ufak bulutları havada gördüğü anda dışarısının otuz derece olmasına bakmadan uzun pardösüsünü omuzlarına geçirip dolaşmaya başlamıştı sene başında.

bi gün ben olağan sataşmalarımı yapıp sınıfa girmiştim,hani bilirsiniz yusufcana hafif asılmalar,ercana yan yan bakıp hafifçe sıvışmalar,deniz özdemirciye ilanı aşk etmeler ve bikeme hafif yavşamalar(bikemi çok özledim lan telefonda kullanmıyo kerata).evet bu sırada ülkücü arkadaşımız 'İSLAM' adlı bir kitabı okuyordu.o anda yanına gidip abi sen müslüman mısın? dedim. oda evet dedi,kitabı hafifçe bana çevirdi. bende ahahahah salağa bak diye bağıra bağıra gülmeye başladım.gerçekten şaşırmıştı.güzel bi anıydı aslında.mestan hala hatırlar çünkü oda bağıra bağıra(şşş bağırmak ;) ) gülmüştü.

evet efendim ülkücülerin dominated(merhaba ben ingilizcede bilirim) olmadıkları mekanlarda üstlerine gitmek,onlara ağır laflar etmek gerçekten bir orospu çocukluğudur.ama bildiğiniz üzere bütün orospu çocuğu hareketler insana muhteşem derecede keyif verir(bakınız camdan aşağı tükürmek,tebeşirlerle insanları vurmaya çalışmak,dolu pet şişeyle valikonağının karşısındaki simitçileri indirmeye çalışmak,insanlar konuşurken anan,anan! diye bağırıp gitmek,ana,kız arkadaş gibi hassas noktalara ağır küfürler etmek(bazen doğmamış çocuk ve tanışılmamış eşte bu olaylara katılır.),atakan yalan söylerken yalan söylediğini yüzüne vurmak,hepinizden zengin olduğum ve olcağım gerçeğini yüzünüze vurmam,aptalları(bana göre benden başka herkes)aşşağılamak,insanlara piskolojik oyunlar oynamak(bunu yapmıyorum ama atakanla arda bana yapıyo.umarım geberirsiniz)) bütün bunlar gerçekten okulu özlemem için yeterli gibi duruyor.ama okulu asıl özleyiş nedenim ballı limonlu boğaz pastili alıp x'le masa tenisi oynamak.gerçekten ayrı bir tecrübe.gerçekten ölmeden yaşanmalı.çok özledim yhaaaa:(((

neyse.

bu yazı aslında tek oturuşta yazılmadı üç gündür yavaş yavaş yazıyorum ne zaman otursam,konsantre olup bi boklar karalamaya başlasam annem karga gibi gelip bişeyler istiyo,kaydedip çıkmak zorunda kalıyorum. konuda ve lisanda,ruh halimde gariplikler olması doğal yani.

özgürün gömleklerine bayılıyorum.özellikle o kirli görünüşlü olanlar.sakalda bırakıyo.tenide esmer.tam bi star oluyor.adeta bas gitar çalıp sokaklarda yaşıyorum,hiç ev tuvaleti görmedim diye çığlık atıyo.

ajlan beyler ise geçenlerde faceye gerçekten tehlikeli fotolar koydu yani,sanırım arkadaşı olduğumu unutarak koydu o fotoları yada içkiliydi bilemiyorum ama ilk fırsatta aklını alan muhabbetler onu bekliyor.bakınız '.' adlı albüm.

küçük tehtitlerimide savurduktan sonra ablam tarafından taklaya getirilişimin hikayesini patlatmalıyım.

evet,ablam ankaradan geldiğinden beri türlü türlü işkenceler yaşadım ama bu son olay sonucunda yüzüm kızardı ve kekeledim. efendim uzun süredir utanma,pişmanlık türünden duygulardan arınmış bir hayat yaşadığımı farkettim. ama dün bu duyguları ağır bi şekilde yaşadım.çünkü canım ablam soğuk kanlı bi şekilde belgelerimi alt üst etmiş ve sonunda gizli karargahımı bulmuş.(masaüstü-sunumlar-ödevler-eski bilgisayar-limewire-incomplated-virüsler) efendim bu gizli yolu bulup klasörü açmış,tabi aklınızda şey var dimi,böyle hanım teyzelerimiz falan var dimi.yok efendim hanım teyzeler falan yok,okulda çektiğimiz kısa filmleri açıp teker teker izlemiş.(örneğin can vs data, can vs semih, can vs erkan1 2 3 ...)özellikle av olduğum videoyuda yanımda açıp izletti bana.

efendim 'neden?' gibi ufak,net ve görünürde zor olmayan bir soru geldi.düşünüp düşünüp sonunda can sıkıntısı demek zorunda kaldım.

hayır bilirsiniz,çok zor durumlarda kalmış,(yılbaşında müdürün odası) ilginç diyaloglar yaşamış(test hikayesi) gerçekten zor şartlarda hayatta kalmış(efendim bikaçkere mflerin sınıfına girdim ve dayak yedim falan beni yatırdılar ve üstüme atladılar buğrada bi kere yere yatırıp suratımı düzlemişti ve deniz urasta suratıma tekme atmıştı.ufak karamboller falan) bir adamımdır ama ablamla olan bu olay beni gerçekten korkuttu. çünkü evdeki canla okuldaki can,dersanedekiyle fransız kültürdeki can apayrı olmalıdır,hayatta kalmak için çoğu ortamda sakinleştirici almış gibi durmam gerekir.bir sosyal ortamım diğeriyle karışmaya,tanıdık insan sayısı artmaya başladıkça işin boku çıkar,gerçek canacar gözükür.ufak çaplı bir felaket değilmi sizcede?

oturup dinlenmek,kiraz yiyip dilediğince south park izlemek kadar rahatlatıcı bi duygu yok.düşünsenize o kız kikirtileri, o amele yürüyüşler,o blekböri sesleri, o salak uzun boylu çakma sarışınımsı ameleler,evet doğru bildiniz hepsi uçup gitti.inanılmaz bir rahatlık,bir huzurla geçiyor günlerim.(annemin ağzıma sıçışları dışında)


neyse,arda geldi bana seksist bi faşist olduğumu söyledi,sanırım haklı.
onurda orospu çocuğu olduğumu söyledi,aksini idda etmedim:)